دیوان خاور قاجار

3. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 546 آغاز: مقدمه منثور: ترصیع هر سخن سخن از سپاس خداوندی است که بی واسطه دخیلی نظم موجودات را تاسیس از اوست و توشیح هر کلام کلام از ستایش صانعی است که بی معاونت وکیلی جنس مخلوقات را تجنیس از او ... پس از تحمید الهی و تمجید حضرت رسالت پناهی ... بعهد ... هو السلطان العادل ... فتحعلی شاه قاجار ... ملک زاده عادل اعظم ... متخلص بخاور که حلقه بندگیش زیور هر گوش است ... اکنون که سنه ثمان و ثلثین و ماتین بعد الف است نقاب از رخسار پرده گیانش گشاده وصیت حسن و جمالش بر السنه و افواه افتاده شیرازه آوازه اش از سرسر تصادم ایام مصون باد. قصاید: دلم از سوز عشق پر شرر است ×× وین عجب دامنم ز دیده تر است؛ انجام: مثنویات: وعده که کردی شبی با تو بروز آورم ×× شب بگذشت از حساب روز برفت از شمار. حرره العبد الاقل محمد صادق الگلپایگانی المتخلص به مدهوش فی دار الخلافه صانهاالله من الافه سنه 1237. نسخه: گر ره فتدت دمی سوی منزل من ×× آسان شود از تو خاورا مشکل من / از فرقت رویت ای نسیم سحری ×× چون غنچه ناشکفته خون شد دل من علاوه بر مقدمه منثور دیوان شامل: مراثی (نوحه)، غزلیات، قصاید، مربعات، مخمس، مثنویات، رباعیات می‌باشد؛ خط: نستعلیق و شکسته نستعلیق، کا: محمد صادق گلپایگانی متخلص به مدهوش، تا: 1237ق؛ مجدول، دارای دو جدول و کمند زرین، با سرلوح مذهب مرصع؛ مهر: ناصرالدین شاه؛ کاغذ: ترمه ضخیم، جلد: مقوای روغنی بوم گل ماشی مذهب، 303ص، 15 سطر در متن و 23 سطر در حاشیه، اندازه: 17×27/1سم [ف: 4 - 546]