دیوان خازن

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13987 آغاز: زیب سر دفتر توحید بود نام خدا ×× آنکه ذاتش بود از فکرت و اوهام جدا / اوست شایسته تمجید سزاوار سپاس ×× اوست در کشور توحید شهنشاه عطا؛ انجام: چه بود در دو جهان بهتر از این ×× نبود بغیر این راه یقین / بهشت رضوان حوری و غلمان ×× جمال یار است رخ نگار است غزلیات و رباعیات وی را به صورت نامرتب. از شاعری با تخلص «خازن» و از فرقه بهائیت بوده؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ مجدول؛ آغاز نقل شده در منزوی (2306/3) با آغاز نسخه حاضر برابر است؛ جلد: مقوایی قهوه‌ای، 73گ، 14سطر، اندازه: 13×21سم [ف: 37 - 584]