دیوان حسینی قزوینی

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 2939/1 آغاز: السلام ای سایه ات خورشید رب العالمین ×× السلام ای شارح شرح تو قرآن مبین ملمع. این مجموعه همچنین شامل: قصیده از او (25-27)، آغاز: «تابکی خود را در این ظلمت مکدر داشتن ×× بایدت آخر بحق دلرا منور داشتن» (رساله شماره 2)، قصیده دیگر از او (28-31)، آغاز: «نور حق را پای اندر هر رهبر ساختن ×× عقل دور اندیش را بر خویش سرور ساختن» (رساله شماره 3)، تضمین قصیده عرفی از او (31-38)، آغاز: «این بارگاه کیست که گویند بی هراس ×× دهر از قضا بدست قدر بسته این اساس» (رساله شماره 4)، تضمین دوازده بند محتشم از او (39-62)، آغاز: «باز این چه شورش است که در خلق عالم است ×× باز این چه تازه جوش وخروش دمادمست»، انجام: «بی سر آن بر دل پیغمبر آورند ×× از آتش تو دود زمحشر در آورند» (رساله شماره 5)؛ بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: فرنگی سفید و مایل به زردی، جلد: تیماج عنابی، 23ص (2-24)، اندازه: 18×22/5سم [ف: 10 - 368]