دیوان حافظ شیرازی

411. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 4015 آغاز: بسمله. مقدمه حمد بیحد و ثنای بیعد و سپاس بی قیاس خداوندی. آن بنده پروری که زبان در دهان نهاد ... پایان مقدمه: و هفوات زلات بفیض کامل و لطف شامل در گذراناد ... آغاز قصائد: و من نتایج طبعه: مقدری که ز آثار صنع کرد اظهار. سپهر و مهر و مه و سال و ماه و لیل و نهار. انجام قصائد: تا جهان ماند به نیکی. در جهانت باد نام. این دعا بر انس و جان گشت از دل و جان فرض هم ... آغاز: برابر؛ انجام: کتاب: رباعیاته: حافظ ورق سخن درائی طی کن ... دو در کش و جام باده را پر می‌کن. تمت الکتاب ... و هر وقت غزلی از آن خوانده شود خط: نستعلیق خوش، کا: محمود متخلص به اورنگ بن فرهنگ بن وصال شیرازی، تا: چهارشنبه 1325-1308ق، برای معتمد السلطان حاجی حبیب الله خان؛ مجدول به زر و لاجورد و زنگار، با یک سرلوح بسیار ظریف، در صفحه 15 و 16 (اول غزلیات)، در پایان غزل اول و دوم نقاشی بزر و شنگرف و لاجورد و زنگار و فیروزه ای و میان سطرها طلااندازی شده؛ از متروکات مرحوم میرزا ابراهیم معتمدالسلطنه محمد وثوق 19/8/11؛ کاغذ: ترمه، جلد: تیماج، 234گ، 15 سطر (9/5×16/5)، اندازه: 17/5×26/5سم [ف: 11 - 22]