دیوان حافظ شیرازی

385. تبریز؛ تربیت؛ شماره نسخه: 51 مقدمه گل اندامی را ندارد. یک‌نفر در حاشیه در اول تمام غزل‌ها چند کلمه از امثال و غیر امثال و بعضاً یک بیت یا یک مصرع که شبیه به مثل است چیزهایی نوشته و نظرش به تناسب و عدم تناسب با همان غزل هم نبوده فقط سعی کرده است که آخر ابیات هر غزل هر حرفی که بوده اول مثل یا هر چه میخواسته بنویسد از همان حرف باشد. مثلاً در حاشیه غزل‌های اول دیوان نوشته است «اینهم اندر عاشقی بالای غمهای دگر»، «آمین برای استجابت دعا است»، «اشتها در بیخ دندان است» و در زیر یکی از نوشته‌های حاشیه نام یعقوب که با حروف مقطع نوشته شده؛ بی‌کا، تا: 1294ق؛ از کتب موقوفه مرحوم حاجی محمد علی بادامچی [ف: - 163]