دیوان حافظ شیرازی

269. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 4410-22/130 آغاز: دل عاشقان بسوزی چو عذار بر فروزی ×× تو از این چه سود داری که بسوزی آشنا را؛ انجام: هر که شد محرم دل در حرم یار بماند ×× وانکه این کار ندانست در انکار بماند / اگر از پرده برون شد دل من عیب مکن ×× شکر ایزد که نه در پرده پندار بماند از قافیه الف تا نیمه دال؛ خط: شکسته، نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ جلد: کاغذی بنفش، 23گ، 15 سطر، اندازه: 15×21سم [ف: 4 - 1875]