دیوان حاجیه زند

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8173/126 آغاز: طواف کعبه مرا حاجیه میسر نیست ×× خدا زیارت اهل دلی نصیب کند؛ انجام: بزخمهای دل بیدلان دلم سوزد ×× ز زلف کیست که بوی عبیر می آید نام وی در عنوان شعرش چنین آمده: «حاجیه از زوجات خاقان، از پدر به شیخ علی خان زند می‌رسد». نام و نشان وی در منابع هست؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: صحبت الله خان ملقب به دبیر همایون، تا: آغاز قرن 14؛ رکابه‌دار؛ کاغذ: نازک کاهی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 1ص (515)، اندازه: 13/4×21سم [ف: 27/1- 353]