دیوان حاجب اصفهانی

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 4705 آغاز: ای کره محو ماه رخت آفتاب را ×× در خون نشانده رشک لبت لعل ناب را / در پرده سوخت شعله حسن تو عالمی ×× در حیرتم که از چه نسوزد نقاب را / حاجب باهل مصطبه ظن خطا خطا است ×× کاین قوم عارفند طریق صواب را؛ انجام: دانی که در فرقت تو چون است دلم ×× چون ساغر باده پر ز خون است دلم / بر آتش جانسوز فراقت بالید ×× مانند سپند بی سکونست دلم غزل است به ترتیب تهجی؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: جمعه 24 صفر 1289ق؛ مجدول بزر و لاجورد و شنگرف؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج سرخ، 105گ (1پ-105ر)، 15 سطر (7×17)، اندازه: 12×21سم [ف: 14 - 3650]