دیوان جامی

31. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 9101 آغاز: آغاز قصاید: زان پیش کز مداد دهم خامه را مدد ×× جویم مدد ز فضل تو ای مفضل احد / باشد که طی شود ورق علم و فضل من ×× حمد ترا به فضل تو بگویم نه فضل خود؛ آغاز غزلیات: برابر2؛ آغاز قطعات: رخ زرد دارم ز دوری آن در ×× ز وه داغ و دردم درون دل آذر؛ آغاز رباعیات: یا من ملکوت کل شیء بیده ×× طوبی لمن ارتضاک ذخر العده؛ آغاز مقدمه دیوان: برابر3؛ آغاز قصاید: درین صحیفه چو آغاز کردم املی را ×× گرفتم از همه اولی ثنای مولی را؛ آغاز غزلیات: انما الله اله واحد ×× فهو الغایب و هو الشاهد / می‌کند در همه اضداد ظهور ×× نیست با هیچ یک از اشیا ضد؛ آغاز قطعات: هیچ کس را نشود دنیی و دین جمع به هم ×× وای آن کس که به دنیی است گرفتار شده؛ آغاز رباعیات و تک بیت: تا ما ره تسبیح و ثنا می‌پویم ×× سبحانک لا علم لنا می‌گویم؛ انجام: انجام قصاید: در دل خود تخم قناعت فشان ×× بهتر ازین هیچ زراعت مدان / تخم پراکنده که در گل بود ×× تخم پراکندگی دل بود. تم القصاید؛ به همراه چند ترجیع بند و مرثیه (52ر)؛ انجام غزلیات: کسی کو ماند از دلدار خود باز ×× ز درد و غم کجا یابد رهایی. انجام قطعات: ز هفت عضو یکی باد یا دو کم آن را ×× که هشت و هفت مرا شش رقم زند یا پنج؛ انجام رباعیات: نام لب خود بگو به ما لیک چنان ×× کاندر گفتن لبت به دندان نرسد؛ انجام مقدمه دیوان: خردمند دانا به سر حروف ×× از آن گفته دریافت تاریخ سال؛ انجام قصاید: مقاصد مهیا مطالب محصل ×× عساکر مرتب ممالک مسخر؛ انجام غزلیات: به کف نبودت چو زر سخن گر شود ×× کجا یار سیمبر نهد گوش بر سخن؛ انجام قطعات: گفتم فروش اسب و بخر بهر خود خری ×× زیرا که هست بهر خطابت خری پسند؛ انجام رباعیات و تک بیت: آمد آن سرو روان بیرون بیا گیسو کشان ×× شد مرا مربوط با هر موی او رگهای جان. شامل: 1. قصاید، 2. غزلیات، 3. قطعات، 4. رباعیات، 5. تک‌بیت‌ها، 6. مقدمه دیوان، 7. کتاب قصاید، 8. دیوان متوسط (غزلیات)، 9. قطعات، 10. رباعیات و تک بیت؛ خط: نستعلیق، کا: شیخ محمد بن فخرالدین احمد کاتب سلطانی، تا: شوال 921ق؛ نسخه نفیس، دارای تزئینات نفیس و زیبا، با سرلوح مذهب و مرصع نفیس، مجدول مذهب؛ مهر: کتابخانه جعفر سلطان القرایی، خریداری از جعفر سلطان القرایی در آذر 1348ش؛ کاغذ: نخودی، جلد: تیماج عنابی، 464گ، 15 سطر (7/5×15/5)، اندازه: 14/1×24/9سم [ف: 29/2 - 759]