دیوان جامی

تهران؛ بیانی، مهدی (دکتر)؛ شماره نسخه: 31 آغاز: موزون ترین کلامی که غزل سرایان انجمن انس و محبت و قافیه سنجان نشیمن عشق و مودت به اداء آن زبان بگشایند ... برابر2؛ انجام: ای مرا دل غنچه سان تنگ تو تنگ ×× در سیاهی شب گرفت از حال شبرنگ تو رنگ / آب چشم شهر را بر سر نهد ×× چون فرو ریزم ز روی این قطرها همان نسخه بالا [نشریه: 1 - 11]