دیوان توحید شیرازی

2. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 888 آغاز: اگر چه شکوه خوش از دوستان بی جانیست ×× ولی مکن که جفا شرط مهربانی نیست / به شهر کم نبود خوب رو ولی چه کنم ×× که هیچ کس به چنین صورت و معانی نیست؛ انجام: حلالت کردم ار خونم بریزی ×× غنیمت دان چنین خون حلالی / برو توحید دست از عشق بردار ×× چه افتادی به سودای محالی غزلیات را دارد؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: چهارشنبه جمادی الاول 1310ق، جا: شیراز؛ جلد: مقوا، 23گ، 13 سطر، اندازه: 14×21سم [ف مخ: 2 - 915]