دیوان تنها

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 11430 آغاز: آه دل شکسته بگردون رسیده بود ×× اشک روان ز چهره بدامان دویده بود؛ انجام: با مهر سست عهدی خفتی بخاک و شاید ×× نخل وفا چو روید تنها ز مدفن تو بر اساس یادداشت عباس کی منش (مشکان گیلانی) در 1366ش بر برگ اول نسخه ناظم این دفتر از شاگردان استاد محمد علی ناصح (متوفی 1365) بوده و اشعار خود را در چندین نسخه بدون خط خوردگی و به خط خود تحریر و به چند کتابخانه در داخل و خارج از کشور فرستاده است. نسخه حاضر که بر روی صفحات سالنامه 2536 پهلوی (1356ش) کتابت شده شامل 868 غزل و 384 تضمین و 27 مورد اشعار متفرقه است؛ خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: 1356ش؛ جلد: گالینگور سیاه، 360ص، اندازه: 14×21سم [ف: 33/2 - 125]