دیوان تنها

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1185/5 آغاز: خداوندا رسائی تا بلب ده ناله ما را ×× مکن بیگانه تیر آه ما تبخاله ما را؛ انجام: ای تغافل پیشه بر دل خوش ستمها میکنی ×× شیشه را گویا تصور سنگ خارا میکنی شامل غزلیات و رباعیات و فردهایی است (در حدود 1200 بیت)، میرزا عبداللطیف تنها چنان که در ص 98 شم ذکر گردیده خواهرزاده میرزا جلال اسیر می‌باشد و دیوانی صوبه پنجاب را دارا بوده و در اواخر قرن یازدهم به جهان دیگر شتافته و پنج مطلع از او در این کتاب نیز نقل گردیده؛ خط: نستعلیق، کا: درویش مولانا محبت، تا: اواخر قرن 11 و اوایل قرن 12؛ کاغذ: کشمیری، جلد: تیماج، 81ص (1-81)، اندازه: 14/5×27سم [ف: 3 - 475]