دیوان تسلی قاجار

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 4381 آغاز: هر که نشناخت خویش را بجهان ×× نتوان کردگار خویش شناخت / ترک هستی نکرد در گیتی ×× نرد توحید کی تواند باخت؛ انجام: هستم غلام حلقه بگوش کسی که او ×× این مشکلات اربعه را حل کند بمن ماده تاریخ‌های این دیوان از سال‌های 1291 و 1292 است (یادداشت باستانی در آغاز نسخه). شعرها در ستایش‌های درباری است و غزل و سوگواری مذهبی؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 14؛ مجدول؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج حنایی، 51گ، سطور چلیپایی (7×16)، اندازه: 12×22سم [ف: 13 - 3344]