دیوان بیضاء

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 10559 آغاز: خدا را ای پسر بر رخ فکن زلف چلیپا را ×× که یکسر خلق بگزینند آیین مسیحا را / من و آن گه صبوری از لب چون لعل تو حاشا ×× صبوری کی تواند چون ببیند طفل حلوا را؛ انجام: مه تویی کتان تویی ذره توی بیضا تویی ×× بت تویی بتگر تویی قائل تویی منکر تویی؛ در پایان هم یک غزل لری (بختیاری) اضافه شده است با مطلع: رخ یارم ز خوشی ز مه ×× مه چه وطرنه مه کی سیه شامل غزلیات از الف تا یاء؛ خط: نستعلیق، کا: علی بن اسماعیل اصفهانی، تا: 10 ذیحجه 1340ق؛ این نسخه ظاهراً پیش‌نویس چاپ سنگی است؛ اهدایی: دکتر حافظ فرمانفرمائیان، دی 1369؛ جلد: مقوا، رویه کاغذ ابر و باد، 381ص، 20 سطر (11/5×19/5)، اندازه: 17×26/5سم [ف: 20 - 19]