دیوان بیدل دهلوی

10. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8177/5 آغاز: آنکه از بوی بهارش رنگ امکان ریختند ×× گرد راهش جوش زد آثار اعیان ریختند؛ انجام: غیر رازش نیست بیدل در خیال آباد صنع ×× هر چه این بستند نفس هر قدر آن ریختند خط: نستعلیق تحریری، بی‌کا، تا: قرن 13؛ خط ماوراء النهری، مجدول، رکابه‌دار، راسته و چلیپا؛ کاغذ: بسیار نازک کدر، جلد: مقوایی با روکش تیماج، 9گ(24ر-24پ، 49ر، 95ر-97ر، 97ر-97پ، 98پ-100پ)، اندازه: 12/9×19/8سم [ف: 27/1-403]