دیوان بهجت قاجار

2. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 860 آغاز: هوالله تعالى شانه العزيز در مدح و ستایش اعلیحضرت قدر قدرت قوی شوکت شاهنشاه ظل الله مظفرالدین شاه ارواحنا فداه؛ انجام: چشم بدخواه تو از تیر اجل دوخته باد ×× دل تو شاد و خداوند تو را یار و معین. در این دیوان ابتداء قصیده‌ای در مدح مظفرالدین شاه و قصیده‌ای در میلاد و سال جلوس او بر تخت سلطنت آمده و سپس مخمسی به‌مناسبت بازگشت او از فرنگستان ذکر شده است؛ خط: شکسته نستعلیق خوش، کاتب = مؤلف، تا: محتملاً قرن 14، جا: تهران (احتمالاً)؛ با سرلوح، مجدول؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مخمل قرمز، 10گ، 12 سطر (8×15)، اندازه: 13×20/5سم [ف: 2 - 395]