دیوان بهجت خاقان

قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 1881 آغاز: به شکر و سپاس خدای جهان ×× در آغاز دفتر گشایم زبان / جهان آفرینی که جان آفرید ×× زمین آفرید و زمان آفرید / به خورشید و مه داد نور و ضیا؛ انجام: به فیروزی و فرخی آمدم ×× بر شاه بر خاک بوسه زدم / دریغا که یاقوت را از شبه ×× نه فرق است و گردیده نرخش تبه / نگوید هنرمندی وعاقلی ×× چنین حرف چون نیتش حاصلی مثنوی است که درباره «توحید»، «مدح پیامبر اسلام»، «مدح علی علیه السلام»، «شرح حال خود شاعر» و غیره که به درخواست شاه قاجار نگاشته و آن را «سلوک الملوک» نامیده است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ جلد: مقوا، 76گ، 14 سطر، اندازه: 17×22سم [ف مخ: 2 - 915]