دیوان ایزدی

شیراز؛ بنیاد فارس‌شناسی؛ شماره نسخه: 82/1 آغاز: رازهایی که در آئینه ندید اسکندر ×× فاش در پیش روی آینه کردار من است / نوشدارو که طبیبان جهان می‌گویند ×× بخدا حقه اش اینک روی بیمار من است / آنچه از رشته تسبیح طمع دارد شیخ ×× در خم یک گره از حلقه ناز من است / عرصه عالم امکان زسما تا به سمک ×× ایزدی گوشه ای از عالم اسرار من است؛ انجام: رباعیه: چندان که دلم از تو شکیبائی کرد ×× در هجر تو خود سری و خود رائی کرد / آخر به تو بازگشتن لیکن ×× زان پس که مرا چو خویش هر جائی کرد خط: نستعلیق شکسته، کاتب = مؤلف، تا: قرن 13؛ افتادگی: آغاز؛ 69گ (1ر-69پ)، 14 -15 سطر، اندازه: 11×17سم [ف: - 101]