دیوان اوحدی کرمانی

5. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8173/87 آغاز: نیست رنگی در آبگینه و آب ×× باده شان رنگ می‌دهد دریاب؛ انجام: این جان و تنت که هست شمشیر و غلاف ×× آنروز بود غلافش از جوهر تیغ در عنوان اشعار او نوشته شده: «من کلام اوحدالدین کرمانی» ولی در ادامه آن اشعار در عنوان یک رباعی نوشته: «و له ايضا من اوحدی» که شاید نشانگر خلط اوحدی مراغی / اصفهانی با اوحد الدین کرمانی باشد. از وی رباعیات و چند بیت مثنوی نیز در صفحات 673-674 آمده است؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: صحبت الله خان ملقب به دبیر همایون، تا: آغاز قرن 14؛ راسته و چلیپا، رکابه‌دار؛ کاغذ: نازک کاهی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 4ص (256-257، 673-674)، اندازه: 13/4×21سم [ف: 27/1 - 342]