دیوان الهام حسین

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 3197 آغاز: بجست و جویت منم که باشم همیشه یارا ×× چو ابر گریان چو باد پویان ز غم خروشان بکوه و صحرا؛ انجام: که او را نباشد خزانی ز پی ×× سخن گلشن روزگار است و بس ماده تاریخ‌های 1177 تا 1203 دارد. غزل است به ترتیب تهجی (1- 256) و ساقی‌نامه و قطعه و ماده تاریخ نزدیک به 2400 بیت؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: پنج‌شنبه 18 محرم 1205ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج مشکی، 146گ، 15 سطر (7×14)، اندازه: 12×20/5سم [ف: 11 - 2155]