دیوان اظهری

تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: 377 آغاز: بسمله ای زیور رخساره جان از کرمت ×× سرمایه گردش زبان از کرمت / آرایش دیوان بیان از کرمت ×× احیای زمین و آسمان از کرمت. از افتتاح ابواب خزائن سخن بمفتاح دلگشای ثنای یگانه که شیرازه بند مجموعه کاینات و چمن پیرای سرابستان حیاتست و انجلای ابصار شواهد معانی به مصباح جهان آرای انوار عنایت خط: نستعلیق خوب، کاتب = مؤلف، بی‌تا؛ این نسخه به خط نستعلیق خوب اظهری شاعر و منشی آن است و گذشته از تصریح در آخر دیوان (7 برگ به آخر نسخه مانده) طرز نگارش و اشعاری که پس از این تاریخ انشاء گردیده و در حاشیه نگارش یافته و تصریح در چندین جای از عناوین مطالب به اینکه: «بنده اظهری در جواب این قطعه گفته‌ام» و نظائر اینها، مؤید این ادعاست، میان برگ اول و دوم کنونی نسخه، برگ‌هایی افتاده، 7 برگ آخر نسخه رباعیاتی است که پس از تنظیم دیوان در مسودات مؤلف یافت شده و پیش از نگارش آنها خود وی نیز نوشته‌اند: «بعد از تحریر نسخه بعضی رباعیات که درمیان سیاهیهای اشعار پیدا شد و صورت تنظیم یافت همچنین مرقوم شد»؛ واقف: سپهسالار؛ کاغذ: کاهی، جلد: مرغش، 343ص، 15 سطر، اندازه: 15×24سم [ف: 2 - 564]