دیوان اشتها

3. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8831/1 آغاز: مشهور گشته است در آفاق نام ما ×× زین اشتهای بی حد ما لا کلام ما / با ما کسی چگونه زند لاف پرخوری ×× کاین سکه را زدند در اول به نام ما؛ انجام: از نخوداب بره ام سود کجا و فایده ×× بره املک از کجا آرم و ران و گردنی / پشمک پیر منحنی گفت به قندکی جوان ×× نیست به راستی چو تو مرشد پاکدامنی. انجامه: «تمام شد دیوان اشتها از روی نسخه نوشته شد اردستانی است که به دقت زیاد نوشته، توسط شخصی به عنوان یادگاری برای این بنده فرستاده اند. سنه هجری نبوی هزار و سیصد و سی معتمد الحکماء. روز جمعه مطابق ذی قعدة الحرام هزارو سیصدو پنجاه و هشت حسن مصاحبی». شامل 100غزل از او؛ خط: نسخ و نستعلیق، کا: حسن مصاحبی متخلص به حیرت، تا: جمعه ذیقعده 1385ق؛ از روی خط میرزا علی محمد اردستانی مورخ 1320ق؛ کاغذ: فرنگی شکری، جلد: مقوا، روکش مشمع سبز، 69ص (2-70)، 18 سطر (10×16/5)، اندازه: 18×22/6سم [ف: 29/1 - 71]