دیوان ارفع

1. مشهد؛ میبدی؛ شماره نسخه: 401 آغاز: برف بگرفت جهان را ز کران تا بكران ×× گشت در سوده و اخور در و دشت نهان / چرخ حلاج دگر چرخ نگشته ز چه روی ×× این چنین پنبه محلوج فرو ریزد از آن شامل غزلیات شاعر است با تخلص «ارفع» که در سال‌های 1335-1338 سروده شده و در این مجموعه به ترتیب تاریخ نظم آنها فراهم آمده است؛ خط: نستعلیق شکسته، کاتب = مؤلف، بی‌تا؛ 138گ، اندازه: 13/5×21/5سم [ف: 2 - 94]