دیوان اثیر اومانی

2. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 5307/17 آغاز: گنجور معانی اثیرالدین اومانی، مرد خوش طبع بوده و در علم شاگرد خواجه نصیرالدین طوسی است، و او از همدان است و دیوان او مشهورست و اشعار عربی بسیار دارد ... رسید بوی حیات از نسیم باد صبا ×× چمن ز بلبل و گل باز شد ببرگ و نوا؛ انجام: آشفتگی دلم ... که ز چیست ×× کو نیز در این واقعه دستی دارد خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ در متن؛ کاغذ: ترمه، جلد: تیماج یشمی، 42ص (522-563)، 31 سطر، اندازه: 17×25/6سم [ف: 8 - 287]