دیوان ابن یمین فریومدی

49. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 524/1 آغاز: تا بدان قامت و بالا نظر افتاد مرا ×× بس ملول است دل از سرو و ز شمشاد مرا؛ انجام: در جزای بدی نکوئی کن ×× مردمی کن نه مردم آزاری / گر نیکوئی بجای نیک کنی ×× آن نباشد بغیر خر خاری مقطعات؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: ترمه، جلد: مقوای ابره تیماج زنگاری، اندازه: 14/2×22/8سم [ف: 4 - 1152]