الدمعة الساكبة في المصيبة الراتبة و المناقب الثاقبة و المثالب العائبة

14. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 600 آغاز: برابر؛ انجام: فتم ما اردنا اثباته من كتاب الدمعة الساكبه في المصيبة الراتبة في اليوم الثانى عشر من شهر رجب المرجب من سنة 1276 السادسة و السبعين بعد المأتين و الالف و يتلوه الجزء الثانی انشاءالله تعالى فى احوال ... (آب گرفته است) سنة 1276 اقول و نقلت هذا الكتاب من عدة كتب و بذلت جهدی فی تهذیبه و تنقیحه ... و كتب بيده ... ابن عبدالكريم الدهدشتی محمد باقر مؤلف هذا الكتاب و الحمدلله حق حمده و صلوته على محمد و آله الطاهرين. جلد یکم (از آغاز تا پایان باب چهارم در سرگذشت حسن)؛ خط: نسخ، کا: مهدی بن حسن قفطانی، تا: 7 صفر 1280ق؛ محشی با نشان «منه»، ابوالقاسم بن حاج حسین علی شریف قزوینی در برگ 1پ می‌نویسد که من از بس شیفته این کتاب بوده‌ام در خواب امیر مؤمنان علی را دیده‌ام که آن را بمن داده است. بیدار که شدم این نسخه را بدست آوردم، در گ 2پ-6ر ستایش (تقریظ ؟!) همان ابوالقاسم بن حاج حسین علی شریف قزوینی و شیخ ابراهیم بن شیخ صادق عاملی (به نثر و نظم) و ابوسهل شیخ احمد بن حسن بن علی سعدی نجفی ملقب به ابی قفطان (به نظم و می‌نویسد: تاریخها جادمعة سكبت لاملاء المصائب – ارخ بحق سمها بالدمعة الساكبة) و شیخ عبدالحسین بن شیخ احمد شکر (به نثر مسجع و نظم و می‌نویسد: هی دمعة سكبت من آماق) و سید صالح بن سید مهدی قزوینی (مسجع و منظوم) و ابوالمحاسن میرزا محمد همدانی (به سجع و نظم) و میرزا یوسف تبریزی (به سجع و نظم دارد: ارخته: اعین الاخبار و السیر)؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج زرد، 306گ، 25 سطر (10×19/5)، اندازه: 20×29/5سم [ف: 5 - 1309]