دمعة الباکی و لوعة الشاکی

1. تهران؛ شورا؛ شماره نسخه: 272/1-طباطبائی آغاز: بسمله. و لابد من شكوى الى ذى مروة ×× يواسيك او يسليك او يتوجع. و بعد حمد الله الذى قضى بالمحبة و الولوع و حكم باحراق كل عاشق و و لوع - و بعد فانى اعرف اخوانى و اصحابى و خلانى و اترابى سلمهم الله من العشق و فتكاته؛ انجام: و هو عليم بالحال خبير و بالاجابة حقيق و جدير و هو على جمعهم اذا يشاء قدير و الحمد لله و كفى و سلام على عباده الذين اصطفى. خط: نسخ، کا: سید هاشم عسکری، تا: 1068ق؛ از جمال الدین ابوالمحاسن خطیب الصالحیه بمدينة بابل (پشت برگ نخست به خط کاتب نسخه)؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج عنابی، 58گ (1-59)، 15 سطر، اندازه: 14×20/5سم [ف: 22 - 85]