دستور زبان فارسی

2. تهران؛ شورا؛ شماره نسخه: 120/6-فیروز آغاز: بسمله - بعد از حمد ایزد سبحان صنایع پرداز ایجاد و تکوین و لغت حضرت گلشن طراز دین متین چند کلمه فواید خواندن فارسی که مبتدیان را بکار آید در حیز قلم آورده تا کاسبان دبستان نو آموزی بر این مطلع شده حروف یاد کارش بیاد دارند و در زمره متوقعان نفایس فاتحه پنداشته یاد آرند ... بدانکه آخر هر کلمه فارسی ساکن می‌باشد مگر دو جا کسر یکی مضاف دوم موصوف. اضافت یعنی نسبت به شیئی پشیئی که میان آن معنی از آن درست شود؛ انجام: یا رب احسان کن بفضلت دولت عقبی که او ×× رسم احسان کرد در دنیا به دولت آشکار نمود. تمام شد حسب الگفته شاهزاده حسین ... روز جمعه صورت ارقام نمود. رساله‌ای است مشتمل بر پاره‌ای از قواعد دستوری که به فهرست آن اشارت می‌رود گر چه در برخی موارد خالی از تحقیق است: 1. مسئله اضافه، 2. قطع اضافه، 3. انواع هفتگانه (یا)، 4. انواع ششگانه «ها»، 5. مفرد و جمع و علائم آن، 6. پانزده قسم کاف (کک که)، 7. الف و نون، 8. الف زائد، 9. پساوند ها از قبیل زار - لاخ - ناک - کده، 10. استعاره، 11. تشبیه و هفت قسم آن، 12. مبالغه و سه قسم آن (معقول و متعارف و اغراق = غلو)، 13. حشو و اقسام سه گانه آن (قبیح و متوسط و ملیح)؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ کاغذ: هندی زرد، جلد: تیماج عنابی، 17ص (319-335)، اندازه: 15×21/5سم [ف: 21 - 246]