الدر المنثور من الخبر المأثور و غیر المأثور

34. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 655 آغاز: بسمله (هذا كتال الدر المنثور تألیف الشیخ علی بن الشیخ محمد بن الشیخ حسن ابن الشهید الثانی) قال ره بعد الخطبة فی روایة هذا الکتاب فطرقی اجازة الى الثقة الجلیل محمد بن یعقوب الکلینی ... و عن الشیخ نجیب الدین عن الشیخ بهاءالدین بطریقه فمن ذلك فى باب بر الوالدین من الکافی عن عدة من اصحابنا ... اقول هذا الحدیث ظاهره مشکل لفظا و معنی و الذی یخطر بالبال ان فیه تقدیما و تأخیرا؛ انجام: و من ذلك مسئلة فی باب الکفالة سئلنی بعض الاخوان و کتب ما صورته ... و نحو ذلك مما یذهب الحق بسببه کالدین و نحوه و مثل ما ذکر لایصلح لخلو الکفالة عن فائدة و الله اعلم (تم بقلم المفتقر الى الرؤف المنان حبیب المرجان رحم الله الداعى له بالغفران هذا آخر ما وجدناه من هذه النسخة و الله اعلم). در آغاز نسخه ما که نشانی از جزء سوم کتاب در آن نیست و خطبه را هم ندارد طریق روایت او کافی را نوشته شده است؛ خط: نسخ، کا: حبیب مرجان حسینی (کاتب بخش‌های تازه نسخه)، بی‌تا؛ محشی با نشان «منه» و «منه ره» و «منه عفا الله عنه»؛ مهر: «حبیب الحسینی»؛ تملک: اسمعیل بن لطفعلی بن احمد بن لطفعلی بن صادق تبریزی در 1269؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج زرد، 23 سطر (8×17)، اندازه: 13×21/5سم [ف: 5 - 1302]