درس ادبیات برای مدارس عالی

تهران؛ شورا؛ شماره نسخه: 16932 آغاز: بسمله، منت خدای را که به اظهار دانش دل‌های ما را گلشن نموده و به انوار بینش چشم‌های ما را روشن فرموده و تهیه ریخت، و درود بر مدینه علم و مهین باب آن، سفینه نجات [و] به اصحاب و اطیاب آن. پس از تقدیم آدای بندگی، معرض می‌دارد غرضی که ما را در نظر است مذاکره علم ادب و بیان خصوصیات زبان عرب است؛ انجام: تو بر بخور زجوانی و پادشاهی خویش ×× که من بدولت تو زهر چون شکر بخورم. خط: تحریری، کاتب = مؤلف، بی‌تا؛ با خودنویس یا قلم فلزی و نیز قلم نی نوشته شده، احتمالاً کاتب نسخه خود مؤلف باشد چراکه متن پس از نگارش مورد مداقه قرار گرفته و با مداد و خودنویس موارد متعددی در آن اصلاح گردیده است؛ کاغذ: کاهی، جلد: چرم قهوه‌ای، 114ص، 15 سطر (11×17)، اندازه: 15×23سم [ف: 1/47 - 47]