درر الحکم و درر اللوامع

2. تهران؛ شورا؛ شماره نسخه: 8870/7 آغاز: برابر؛ آغاز خاتمه: نظم و نثریست که در شرح حال و گذارش (کذا) احوال نگارش یافته. در شبی از شبها که مصداق واللیل اذا یغشی و منطوق هذا الیلی الیل و من یوم البعث اطول بور؛ انجام: انجام بخش بی نقطه: حسود ملک او همواره گردد ×× اصم و اصلم و مصدور و اعمی / دل و کام حسود ملک اورا ×× رسد همواره هم وسم و الوا؛ انجام: «که احلی کم العصاید و الرطب است زبور انجام و صورت اتمام یافت. اللهم ابد دولته و خلد سلطنته و اطول عمره و ادم ملکه مادام الشمس والنهار لا یفترقان و الظلمة و الضوء لا یجتمعان». خط: نسخ و نستعلیق، کا: محمد امین بن محمد سعید، تا: 1271ق؛ خریداری از احمد عبداللهی در تیر 1348ش؛ کاغذ: فرنگی نخودی و فستقی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 15گ (49پ-63پ)، 19-13 سطر (7×14)، اندازه: 11/3×18سم [ف: 29/1 - 191]