داستان دخمه انوشیروان

6. تهران؛ شورا؛ شماره نسخه: 1162/2-طباطبائی آغاز: هر بامداد که برخواستی آن تاج را طلب کردی و آن ... بر سرنهادی ... و در دیوان نشستی بر کنگره اول نوشته بود که نیک خواهان را از گنج ما خشنود کنید. کارها را به کاردان دهید ... بر کنگره دوم نوشته بود ... هر که را خوی بد باشد بر او ببخشایید گران ترین بارها خوی بد را دانید ... چون بر سفره مردمان باشید شکم را نگاه دارید و چون در طاعت حق تعالی و تقدس باشید دل را نگاه دارید. توفیق رفیق همگنان باد گویا روایتی دیگر است از داستان دخمه نوشیروان؛ خط: شکسته نستعلیق خوب، کا: آقا نور ابن حاج نقد علی، تا: قرن 12؛ افتادگی: آغاز؛ 2گ (1-2) [ف: 23 - 645]