خلاصة الحساب

196. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 3280/1 کا: عطاء الله بن محمد زکی اصفهانی، تا: 1173ق؛ مزیت این نسخه بر دیگر نسخ خلاصه الحساب این است که عطاء الله پسر محمد زکی طبری کاتب این نسخه و دیگر رساله‌های موجود در این دفتر را بر پشت نخستین برگ دفتر نو چند سطری از دیباچه را که وی در برخی از نسخ خلاصة الحساب دیده (و در بیشتر نسخه چاپی نیز هست اما در 1170 نوشته نسخه حاضر دیده نمی‌شود) عیناً نقل کرده است. این سطور که متعلق به پایان دیباچه خلاصه است حاکی از آن است که کتاب را به نام سلطان حمزه بهادرخان (فرزند شاه محمد خدابنده و برادر شاه عباس صفوی) ساخته و به او اهدا کرده است. دیباچه برخی از نسخ خلاصه به نام شاه عباس و برخی دیگر به نام سلطان حسن برادر دیگر شاه عباس است، همچنانکه برخی از نسخه‌ها نیز (مانند نسخه حاضر) به نام کسی نیست. قسمتی از نوشته شیخ بهائی که کاتب دفتر حاضر در پشت برگ اول نسخه حاضر از نسخه دیگر نقل کرده این است: «و هی زبدة المتأخرين و جعلتها تحفة لحضره هي كعبة المحتاج ان لم يكن كعبة الحاج و مشعر الكرام ان لم یکن مشعر الحرام، ثمرة شجرة السلطنه القاهره ... ابن السلطان ابى الغالب سلطان حمزه بهادرخان ... فانى لما اكتحلت بطلعته الزهراء فكرت في شيء يليق منى ان يهدى اليه او يتأهل لان يعرض عليه فم ارشيئا يليق منى اهدائه الى خدام ذالك الباب الا ما يناسب الحال ...»؛ محشی به نقل از شرح شمس الدین علی خلخالی، و جواد و حاشیه‌هایی به فارسی از عطاء الله؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج مشکی، 64ص (64-1)، اندازه: 11×15/5سم [ف: 10 - 887]