حلیه حلل

12. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 5923/1 آغاز: برابر؛ انجام: آنرا بود از نام نکوی تو خبر ×× کو نام تو سنجید بمیزان نظر / والحمدلله علی الاتمام ... و آله البررة الکرام. تمام شد تسویه این بیاض و ترشیح این ریاض بر دست متجرع جام تلخکامی عبدالرحمان بن احمد جامی و فقه ... لحل معمیات اسمائه الحسنی و الکشف عن الفاظ صفاته العلی لسنة ست و خمسین و ثمانمائه.(پس از این در نسخه ما چنین آمده): تا طرف مهت ز شام خط یافت ظهور- شد حمره صبحگاه مستغرق نور (و پس از دو رباعی): علی شیر علی شیر الافاضل - و احرزت الفضائل بالفواضل. ابو اسحاق، سودم از پابوس لبها را چو آن سرو روان ساق یسمین را نمود و شد دلم بیخود در آن. خط: نستعلیق، کا: یوسف، تا: 1106ق؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 96ص (2-97)، اندازه: 14×21سم [ف: 17 - 308]