الحكمة المتعالية

3. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 8684 آغاز: نسخه ما که برابر است با س 1 گ 17ر نسخه قم و شانزده برگی کم دارد پیش از عنوان «فصل فی اثبات المطلوب قد ثبت سابقا بالبرهان»: بيانا تفصيليا اما الاعتراض الاول فجوابه ان المراد بانفراد المعا اعتبار ذاته من حيث هى هى و ح لاشک فی انها ليس لها فی المرتبه ایس فی مرتبة الذات؛ انجام: بل التخلخل يرجع الى رقة القوام و التكاثف الى غلظته و تفصيل الكلام ان الاجسام البسيطة و المركبة (مانند نسخه قم) كانت النسخة الى هذا، تمت بيد الفقير الحقير المحتاج الى رحمة ربه الغنى محمد محسن محمد البابردى فى 18 صفر ختم لنا بالخير و الظفر سنة 1072 (در پایان نسخهٔ قم تاریخی نیست). خط: نسخ و نستعلیق، کا: محمد محسن بن محمد بابردی، تا: 18 صفر 1072ق؛ افتادگی: آغاز؛ بسیار نزدیک به نسخه فیضیه در ساخت و ریخت، محشی با نشان «س م س، منه سلمه الله تعالى، منه دام ظله» (هر سه از خود شمسای گیلانی)؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: مقوای پارچه دار، 388گ، 23سطر (5/7×18)، اندازه: 12×25سم [ف: 17 - 194]