حکایتی از ذوالنون مصری

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 578/5-طباطبائی آغاز: بسمله ذوالنون مصری گفت روزی در بادیه می‌رفتم ناگاه زنی دیدم نشسته بود و نوری از روی او هویدا بود گفتم السلام علیکم گفت السلام علی من اتبع الهدی؛ انجام: گفتم چند سال است چنین سخن می‌گویی گفت اربعین سنه. گفت او را وداع کردم و رفتم. خط: شکسته نستعلیق خوب، بی‌کا، تا: 1260ق؛ کاغذ: فرنگی نباتی رنگ، جلد: تیماج مشکی، 2گ (23پ-24رحاشیه)، 15 سطردر متن، اندازه: 16×22سم [ف: 22 - 270]