حکایات

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8821/8 آغاز: حسب الاستدعای میرزا عبدالصمد که از جمله دوستان صدیق بود در ولایت هرات به رسم حکایات نگاشته کلک خامه بدایع نگار گردید. حضرت خجسته فطرت میرزا عبدالصمد که مرا صدیقی است معتمد، آمل وسائل آمد که حکایتی دو سه و روایتی سه چار بر ورقی به خط حقیر نگاشته آید و در حضرت ایشان به عنوان یادگار گذاشته ... حکایت. اکنون اول ظهر روز یک‌شنبه 28 شهر ربیع الاول یکهزار و دویست و سی و دو است صفحه را برداشته مرتجلاً بنا به تحریر گذاشته‌ام؛ انجام: که بار درخت فصاحت است و ثمر شجر بلاغت و آن راه انکار پوید حرفکی چند بر گوید تا داند نداند و یابد که قل نتواند قل فأتوا بکتابکم ان کنتم صادقین خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ کاغذ: فرنگی نخودی، جلد: میشین نیلی، 10ص (335-344)، 17 سطر (9/3×15)، اندازه: 14/6×22سم [ف: 29/1- 49]