حقیقة الایمان

تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 2044/3 آغاز: الحمدلله علی نعمائه و أشکره علی آلائه و السلام علی محمد و آله و بعد فلما وصلت الی شیراز و رأیت فیه العلم و الطاعات مهجوراً ... و مناصب الشرع بالرشوة و الارث او الدستور فان سمعت ان والیه عالم فلا تسمع، و اسمع: «و تسمع بالمعیدی خیر من ان تراه و مصدق ذلک انی کنت ... حتی وقع الخلاف بینهم علی مذهب الشافعی فی حقیقة الایمان و اتفقوا بعد القیل و القال و عقد المجلس (گ24پ) ... و منها ما قال الثعلبی فی تفسیره (گ25) ... و منها ما قال الامام الغزالی (گ25) ... و منها ما قال الرافعی بالفارسیة «معنی ایمان تصدیق است و آن به دل تعلق دارد. و منها ما قال الطیبی فی شرح المشکاة (گ26) و منها ما قال الامام فخرالدین الرازی (گ26) و منها ما قال فی نهایة الاقدام (گ26پ) و منها ما قال الراغب فی الذریعة (گ27) ... و الحق فی هذه المسألة غیر خارجة عن مذهب الشیخ ابی الحسن الاشعری (گ27) ... و قال فی التمهید (گ29) ... اقول و ینبغی ان یحمل قول من قال الایمان هو التصدیق و الاقرار علی الایمان الذی یحکم به فی الظاهر (گ29پ) ... بان قال اشهد ان الله موصوف بالصفات المذکورة و ان ماجاء به النبی (ص) حتی فنقول: یکمل ایمانه کمانقل عن النبی (ع) لمؤلفه ندر الخبوشانی. (برگ 29پ پایان نسخه) خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ در پایان دارد: «لمؤلفه ندر الخبوشانی»، شاید به خامه مؤلف باشد؛ کاغذ: اصفهانی، ترمه نخودی، جلد: تیماج سرخ، 6گ (24-29)، اندازه: 13/5×19/5سم [ف: 11-156]