حديقة المعارف

1. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 518 آغاز: برابر؛ انجام: کنون نه نیستم در خود نه هستم ×× نه هشیارم نه مخمورم نه مستم / گهی چون چشم او دارم سرخوش ×× گهی چون زلف او باشم مشوش / گهی از خوی خود در گلخنم من ×× گهی از روی او در گلشنم من / اشارتست بمقام اجتماع و تفرقه و جمع که هر لحظه بر شیوه های محبوب حالی روی می‌نماید و مطابق آن مقالی پیش می‌آید چنانچه شیخ را از معارف گلستان روی او این نسخه گلشن پدیدار آمد. خاتمه: از آن گلشن گرفتم شمه ای باز ×× نهادم نام او را گلشن راز / درو از راز دلها گل شگفتست ×× تا که اکنون کسی دیگر نگفتست / بنام خویش کردم ختم پایان ×× الهی عاقبت محمود گردان / و بحمدالله و المنه که این فقیر را توفیق تلویح حقایق و معارف و توضیح دقایق و لطائف آن مشتمل بر سوانح غیبی مبنی بر تحقیق حقایق و لطائف آن مشتمل بر سوانح غیبی مبنی بر تحقیق حقایق الهی و کونی مخصوص بوقت و حال و شأن نشاء خاصه خود بی استنباط از کتابی و استفاده از کلامی بهمین روحانیت شیخ و اشارت علیه درویشان و دولت قاهره سلطان زمان رفیق گشت و باتمام رسید و اگر چه ... اسراری که درین حدیقه معارف مسطور شده مطرح شعاع انظار خود سازند و اگر بر خللی یا ذللی اطلاع یابند شرف اصلاح ارزانی فرمایند حسبنا الله و نعم الوكيل يقول الحق و يهدی السبیل. تم فى سابع شعبان سنه سبع و ستین و ثمانمائه بدارالملک شیراز وقع الفراغ من تحرير هذا الكتاب في شهور سنه 873 خط: نسخ و نستعلیق تحریری، بی‌کا، تا: 867ق؛ تملک: حبیب الله ابن احمد بن عبدالملک فتحانی؛ مهر: ناصرالدین شاه قاجار؛ کاغذ: بخارائی نخودی، جلد: مقوای ابره تیماج گل ماشی، 581ص، 15 سطر، اندازه: 13×22/5سم [ف: 7 - 332]