حدیقة الحقیقة و شریعة الطریقة

14. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 17/3-فیروز آغاز: اللهم بسمك القدوس قدسنی منی، سپاس و ستایش مبدعی را که سخن پاک و سخن دان و سخن گوی را ابداع کرد و حمد و مدح مخترعی را که به پرتو آن دو شریف صورت و ماده را اختراع کرد و نگارگر وجود را و آن طبیعت کل بود به واسطه این صورت و ماده و نگارستان وجود و آن جسم اعظم بود در سه بعد جلوه کرد. پس از سخن دان کل علت دهر ساخت و از سخن گوی پاک علت زمان و بعد از آن هفت پدر علوی و چها مادر سفلی را تنقیب کرد و به واسطه این هفت و چهار، سه فرزند را درین گنبد خانه تقویت کرد و فی الحقیقه عارف و معروف جز نفس ناطقه نیست و جمیع موجودات مدارج اوست و او ناگزیر همه اشیاست و در جمع اشیاء ساریست چون آب در گل و مستی در مل. بیت نخستین این انتخاب با انتخاب دیگر (که آن هم غیر معروف است) یکی است و بیت دوم این است: کفر و دین هر دو در رهت پویان ×× وحده لا شریک له گویان منتخب آن است: در مجموعه اهدائی فیروز میرزا دو انتخاب از حدیقه سنائی هست که هیچ یک با انتخاب معروف و منسوب به سنائی مطابقت ندارد. یکی انتخابی است بدون دیباچه در مجموعه شماره: 306 و دیگری انتخاب حاضر که دارای دیباچه‌ای است و این عنوان‌ها را بالای اشعار دارد: در صفت کلام الله - فی نعت النبی علیه السلام - در مصلحت فرماید - در صفت عدل فرماید؛ خط: نستعلیق، کا: سلطان علی، تا: 886ق؛ افتادگی: انجام؛ کاغذ: سمرقندی شکری، جلد: تیماج مشکی، 13ص (8-20)، 15 سطر، اندازه: 11/5×16سم [ف: 21 - 182]