حدایق الادباء

11. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 156-فیروز آغاز: حدیقه - در مرض و صحت و طب و طبابت و عیادت و پر خواری و کم خواری و فربهی و حسن و قبح صورت، خضاب و جوانی و پیری و حکایات بعضی از اشخاص طويل العمر و خطب و کلمات از امیر المومنین (ع) و سایر خطبا در بی وفائی دنیا و تعزیت و موت و نعش و شعر و قصاید در این باب و فواید از عربی و فارسی و قصاید در مراثی و تعازی؛ انجام: مردان چو ملخ در پس زانوی ریاضت ×× مامور کمر بسته روان بر در و دشتیم / گر خواجه شفاعت نکند روز قیامت ×× شاید که ز مشاطه برنجیم که زشتیم در این بخش پاره‌ای از آثار منظوم و منثور سخنوران عرب و فارسی است در مدح و مرثیه و تعزیت یا درباره دیگر موضوع‌هایی که در صدر کتاب (که در ذیل نقل می‌شود) یاد شده با ترجمه پاره‌ای از قطعات نثر عربی به فارسی و اشارت به سر گذشت برخی از گویندگان قدیم عرب که از آن جمله است: ابوالطمحان قیسی کنانی (حنظلة بن الشرقی) و ربیع بن الضبع فرازی و ذو الاصبع عدوانی (حرمان محرث مصری) و زهیر بن جناب حمیری و روید بن زید حمیری و المستوغر (عمر بن ربیعه بن كعب مضری) و حرث بن کعب مذحجی و سطيح كاهن و قس بن ساعده ایادی و اکثم صیفی و معدی كرب حمیری و ابو اسحاق صابی دنبلی از آثار طبع خویش نیز در این حدیقه آورده و از جمله دیگر گویندگان که از آنان یاد کرده (بدون شرح حال) اسامة بن منقذ، محمد بن عبدالملک فارقی، ابو منصور خزرجی، حسن بن مومل ابن يمين ابو العتاهيه، ابو نواس، ابوبکر خوارزمی، ابو تمام الطائی ،غزی، الشريف الرضى، جعفر بن محمد بحرانی، مسلم بن ولید انصاری (صریع الغوانی)، لبید، خواجه رشید وزیر (شعری فارسی)، محمد بن الدامغانی ، عبد القاهر بن طاهر التمیمی، شیخ حسن بن نضار (از متاخران)، حسین بن مطر اسدی، متمم بن نویره، اوس بن حجر اسدی، بوالفرج نادی، الشیخ تاج الدین الصنوبری، سلم خاسر، ابن بسام (صاحب خریده)، محمد بن خازم باهلی، مجیر بیلقانی، صفیه بنت عبدالمطلب، منصور الفقیه، محمد الاصفهانی و دیگران؛ خط: نسخ و نستعلیق شکسته، بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: فرنگی شکری، جلد: تیماج عنابی، 312ص، 15سطر، اندازه: 12/5×17/5سم [ف: 21 - 66]