نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
/m/115073
کتابخانه و مخزن نگهداری: گلپایگانی
شهر و کشور: قم
شماره نسخه: 6/72-982

نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی

اصل نسخه (دستخط مؤلف) —
حواشی به خط مؤلف —
تذهیب و سرلوح —
نگاره و نقاشی —
تصحیح‌شده (مصحح) ✓
دارای حواشی (محشی) —
سطور مجدول (جدول‌بندی) —
دارای رکابه (پای‌صفحه) —
مقابله و بلاغ —
چاپ عکسی / فاکسیمیله —

مشخصات کاتب و تاریخ کتابت

تاریخ کتابت:
قرن 13
محل کتابت:
نامشخص
ردیف ثبت در مأخذ:
ردیف 111 (در فنخا)

ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه

نوع و اقلام خط:
نسخ
تعداد برگ و سطر:
72 برگ • 23 سطر
ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
15/5×20/5سم
کاغذ و جلد:
کاغذ نامشخص • تیماج سرخ

آغاز نسخه

منطبق بر آغاز اثر (در مأخذ: «برابر»)
« الحمد لله رب العالمین و الصلاة و السلام علی محمد و آله اجمعین و الله المستعان و علیه التکلان قوله اللفظ ان استعمل فیما وضع له فحقیقة فجعل المقسم مطلق اللفظ المتناول للمفرد و المركب »

انجام نسخه

منطبق بر انجام اثر (در مأخذ: «برابر»)
« لان الاستعارة من اقسام المجاز لكنه خلاف التحقيق و مما يدل علی فساده اذا تعلم بالضرورة ان قصد القائل زيدا اسداً دعاه ان زيدا فرد من افراد الاسد مبالغة فی دعوى الشجاعة كما فی قوله رأيت اسداً و انما الفرق بينهما »
یادداشت‌های انتقادی و تصحیحی فهرست‌نگار:
• در اول نسخه چند نفر از جمله جعفر بن شیخ عبدعلی قرشی در 1241 و صالح بن سید مهدی حسینی در1241 و محسن بن شیخ حسین برقعاوی در 1244 و عبدالله بن محمدرضا مازندرانی در 1238 و جعفر بن سید علی حسینی قزوینی در 1240 به خط خود نوشته‌اند که این کتاب را دیده‌اند و مطالعه کرده‌اند، در آخر رساله فایده‌ای از فواید وحیدبهبهانی درج شده است
فنخا مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:

فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.

جلد 12 • صفحه 518 • ردیف 111
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
111. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 6/72-982 آغاز و انجام: برابر در فهرست از برغانی دانسته؛ خط: نسخ، کا: محمد حسن ابن شیخ علی ال شیخ محمد حسین بحرانی، تا: قرن 13؛ مصحح، در اول نسخه چند نفر از جمله جعفر بن شیخ عبدعلی قرشی در 1241 و صالح بن سید مهدی حسینی در1241 و محسن بن شیخ حسین برقعاوی در 1244 و عبدالله بن محمدرضا مازندرانی در 1238 و جعفر بن سید علی حسینی قزوینی در 1240 به خط خود نوشته‌اند که این کتاب را دیده‌اند و مطالعه کرده‌اند، در آخر رساله فایده‌ای از فواید وحیدبهبهانی درج شده است؛ جلد: تیماج سرخ، 72گ، 23- 25 سطر، اندازه: 15/5×20/5سم [ف: 3 - 1553]