نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی اصل نسخه (دستخط مؤلف)
/m/114589
کتابخانه و مخزن نگهداری: امام صادق
شهر و کشور: قزوین
شماره نسخه: 182

نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی

اصل نسخه (دستخط مؤلف) ✓
حواشی به خط مؤلف —
تذهیب و سرلوح —
نگاره و نقاشی —
تصحیح‌شده (مصحح) —
دارای حواشی (محشی) —
سطور مجدول (جدول‌بندی) —
دارای رکابه (پای‌صفحه) —
مقابله و بلاغ —
چاپ عکسی / فاکسیمیله —

مشخصات کاتب و تاریخ کتابت

تاریخ کتابت:
بی‌تاریخ
محل کتابت:
نامشخص
ردیف ثبت در مأخذ:
ردیف 5 (در فنخا)

ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه

نوع و اقلام خط:
نستعلیق، شکسته
تعداد برگ و سطر:
170 برگ • -
ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
-
کاغذ و جلد:
کاغذ نامشخص • مقوا

آغاز نسخه

« قوله و ما فی القبول خاصة مركبة اقول فيه تامل لاحتمال ان يكون فصلها ... كما لايخفى »

انجام نسخه

« والتحقيق في معنى الرواية ان المراد بتحليل الحرام ان يجعل ماليس له فائدة تعتد بها القلا نوعا حراما ... من الفوائد التى تعتد بها بل بعد من اللغويات فعند العقلاء فح ينطق عليه جميع ... مباحث خیارات، وظاهرا ناقص است »
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
در میان نسخه اجازه اجتهاد روایت امور حسبیه از استاد مؤلف (نام مجیز در اجازه نیست واحتمالا میرزا حبیب الله رشتی بوده باشد) دیده می‌شود در ذیل آن تایید آن اجازه توسط استاد مؤلف شیخ محمد حسین بن شیخ هاشم کاظمی نجفی (1308ق) آمده
فنخا مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:

فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.

جلد 12 • صفحه 477 • ردیف 5
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
5. قزوین؛ امام صادق؛ شماره نسخه: 182 آغاز: قوله و ما فی القبول خاصة مركبة اقول فيه تامل لاحتمال ان يكون فصلها ... كما لايخفى؛ انجام: والتحقيق في معنى الرواية ان المراد بتحليل الحرام ان يجعل ماليس له فائدة تعتد بها القلا نوعا حراما ... من الفوائد التى تعتد بها بل بعد من اللغويات فعند العقلاء فح ينطق عليه جميع ... مباحث خیارات، وظاهرا ناقص است؛ خط: نستعلیق شکسته، کاتب = مؤلف، بی‌تا؛ افتادگی: انجام؛ در میان نسخه اجازه اجتهاد و روایت و امور حسبیه از استاد مؤلف (نام مجیز در اجازه نیست واحتمالا میرزا حبیب الله رشتی بوده باشد) دیده می‌شود در ذیل آن تایید آن اجازه توسط استاد مؤلف شیخ محمد حسین بن شیخ هاشم کاظمی نجفی (1308ق) آمده؛ جلد: مقوا، 170گ، مختلف السطر [ف: 1 - 105]