حاشية في المنطق

1. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 26159 آغاز: بسمله، الحمدلله ... و الصلاة على رسوله محمد و آله اجمعين قوله اراد به الى قوله من كتب هذا الفن اشار لى (كذا) ان قوله رحمه الله و ليس للجزئى اه بحسب المعنى تعليل لمحذوف وانه يمكن بعطفه على المباحث فح يكون الباب الثاني في مباحث الكلى و فی بیان مفهوم الجزئى؛ انجام: فلايصدق الكبرى و التقدير خلافه هذا خلف و ليكن هذا حين اختتام ما اوردنا ايراده فى هذه الرسالة و الحمدلله ذى العظمة و الجلال و الصلاة على محمد صاحب الرسالة و آله الموصوفين با لعدالة و الله اعلم با لصواب حاشیه‌ای است با عناوین «قوله، قوله» بر متون یکی از کتب در منطق؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 10؛ محشی با رمز «منه ره»؛ واقف: جعفر زاهدی، دی 1377؛ کاغذ: نخودی، جلد: مقوا عطف تیماج، 38گ، 21 سطر، اندازه: 12/3×19/5سم [ف: 24 - 162]