حاشیة فقهية

10. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 680 آغاز: بسمله، قول الاول في شرايط الاصطياد الخ، الاصطياد قد يطلق على اخذ الصيد؛ انجام: و ان يصلى على افضل خلقه محمد و افضل بيته ... قد وصل الكلام الى هنا يوم احد ثانى شهر ... سنه خمس و ثمانين و تسعمائه حاشیه‌ای است در فقه و آغاز آن از «اصطیاد» است، در صفحه 61 کتاب میراث آغاز می‌شود و تا صفحه 106 می‌آید در پایان این مبحث آمده «تم بحمد الله و حسن توفيه على يداقل العبد بل احقرهم المحتاج الى عَفوربه البارى احمد بن مرحوم المغفور عبدالمبين اعلى الله مقامه سلخ شهر شوال المعظم سنه 1263» بعد از این جملات کتاب قضاء آغاز می‌شود و نسخه تا قصاص ادامه می‌یابد در پایان نسخه آمده «ختم بالخير و الظفروقت صلوة الظهر في النجف الاشرف سنه خمس و ثمانین و تسعمائة ً ظاهراً این سال (=985هـ.ق.) باید سال تألیف باشد و 1263ق سال کتابت در مطاوی کتاب نیز جای به جای جمله «ذکر فی شرح الشرایع» آمده و چون شرح شرایع معروف بدان زمان مسالک الافهام شهید ثانی می‌باشد به گمان و ظاهر نگارنده این حاشیه همان نگارنده متن یعنی شهید ثانی (=فاعل فعل «ذکره») است این تعلیقه نیز بسیار عالمانه به تحریر رفته است؛ خط: نسخ، کا: عبدالمبین، تا: 1263ق؛ کاغذ: فرنگی فستقی، جلد: تیماج مشکی، 175گ، 35سطر (13/5×21/5)، اندازه: 20/5×31/5سم [ف: 8 - 147]