حاشیة فرائد الاصول

16. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1171/2-طباطبائی آغاز: الحمد لله رب العالمين ... قوله و اما اشاک فلما لم يكن لنفسه اقول من الواضحات الملحقه بالبديهيات الاوليه ان الشك لا يمكن ان يعتبر طريقا و مرآة للمشكوك؛ انجام: ولو قيل حمل ادلة البرائه على صورة عدم التمكن من ازالة الشبهه كان احسن فتامل حتى لا يختلط عليك الامر از یکی از شاگردان محقق شیخ مرتضی انصاری است بر فرائد او (بحث اصالة البرائه) در کنار یکی از صفحات پایان نسخه (ص 590) که شارح سخنی از یکی از معاصران می‌آورد، در توضیح آن چنین آمده است: حکایت کننده این سخن، ابن الحاج الموسوی اسد الله بروجردی است. مؤلف از سخنان و بحثهایی استاد خویش (شیخ انصاری) بسیار یاد می‌کند. شارح از جلد اول این حواشی که متعلق به بخش اول کتاب رسائل شیخ - که در قطع و ظن است - به تکرار نام می‌برد. در کتابخانه مرعشی حاشیه‌ای است بر فرائد شیخ با شماره 7681 که باید همین کتاب حاضر باشد؛ بی‌کا، تا: قرن 13؛ افتادگی: انجام؛ 131گ (127پ-257) [ف: 23 - 667]