حاشية الروضة البهية فی شرح اللمعة الدمشقية

54. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 2201/1 آغاز: بسملة و به نستعين، کتاب الصلوة قيل هى من الصلوة بمعنى الدعا لاشتما لها عليه غالبا و قيل منها بمعنى الاتباع لان المصلى؛ انجام: قوله و الموفق للاصل ما اختاره هنا فى الاختصاص بمافاته فى مرض موته و هو الذى اختاره ابن ادريس ... سؤاله (ع) هل برئت من مرضها قال لافاجابه بسقوط القضاء ... و عند ... القصد ... المعلول فيجب ... محشی ناشناس است. کتاب صلات تا میانه نماز قضا را در بر دارد. در پشت جلد نوشته شده: «شرح فاضل هندی (1062-1137ق) و ظاهراً منظور، کتاب «مناهج السويه» (الذریعه 22: ص345 ش 7372). در الذریعه می‌گوید کتاب صلات مناهج السویه حدود 20 هزار بیت می‌باشد اما نسخه ما حدود 10 هزار بیت است اگر این کتاب همان مناهج باشد پس نصف آن از آخر افتاده است؛ بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: فرنگی، نخودی، جلد: تیماج تریاکی، 262گ (1پ-262پ)، اندازه: 12/5×18/5سم [ف: 11 - 512]