حاشية حاشية الكشاف

3. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 13457 آغاز: بسملة، الحمدلله الذى علم القرآن خلق الانسان علمه البيان أرسل رسوله بالهدى و دين الحق و أبكم بمعجزته الباهرة مصاقع الخق صلى الله عليه و آله ... و اصحابه المهتدين الهادين ما تغنى قارى بآی القرآن او تفرد طائر على رؤوس الأغصان؛ انجام: قوله او لم تأتهم أى قبل اتيان البينة و لاحاجة الى عذر و الله اعلم بالصواب و اليه المرجع و المآب احتمالاً از قطب الدین محمود بن مسعود شیرازی (-710ق) [در مآخذ «حاشية الكشاف» آورده‌اند ولی با توجه به عبارت سطر دوم «قوله نريد أن نشرح مشكلات كتاب الكشاف» باید بگوئیم همان «حاشية حاشية الكشاف» است] است هدف اصلی این حاشیه توضیح متن بخصوص مباحث ادبی و نحوی و لغوی آن است و گاهی به شأن نزول آیات و وقایع تاریخی و کلامی نیز اشاره دارد و رد ایرادهایی نیز دارد. نسخه حاضر از ابتدای کتاب تا انتهای سوره مبارکه «طه» است؛ خط: نستعلیق، کا: خواجم قل و ادوجی بن ملایاری، تا: آخر رمضان 1056ق؛ کاغذ: نخودی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 296گ، 27 سطر، اندازه: 18×25سم [ف: 22 - 235]