حاشیة التحریر فی شرح التنبیة

1. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 4097 آغاز: الغائب لعذره فی ان لا یاخذ ما یوخذ منه او اخذ الکل فاذا حضر الغائب شارکه فیه؛ انجام: اعتبر اذن مالک الرقبه حاشیه‌ای ناشناس بر التحریر یحیی بن شرف نووی (-679ق). با توجه به عبارات زیر: «ذکر ها المصنف ... فی الروضه» (10پ) و «مثله فی شرح المنهاج عند قول المنصف» (38) معلوم شد نویسنده متن مورد شرح در نسخه حاضر همان مؤلف منهاج و روضه یعنی یحیی بن شرف نووی است. با توجه به اینکه تألیفات مشهور یحیی بن شرف نووی در فقه شافعی که مورد عنایت و شرح دیگران بوده سه کتاب با نام: «روضه الطالبین، منهاج الطالبین و التحریر فی شرح التنبیه» می‌باشد و در کتاب حاضر نقل قول‌هایی از روضه و منهاج دارد (همچون: قال فی الرضه: 5، مثله فی شرح المنهاج: 38، ذکت لها شروطا ی شرح المنهاج: 6پ) و با توجه به اطلاق مؤلف متن به شارح در برخی موارد و با توجه به عبارت «ذکرها المصنف کصاحب التنبیه: 10پ» می‌توان گفت متن مورد شرح در نسخه حاضر همان «التحریر فی شرح التنبیه» است. اگر چه نام محشی مشخص نشد لکن معلوم شد ایشان در قرن 13 می‌زیسته زیرا از شیخ زیادی متوفی به سال 1204ق به «شیخنا» تعبیر کرده، همچنین معلوم شد ایشان شروحی بر «البهجه» و «المنهاج» دارد. نسخه حاضر مباحث قراض، مساقات و اجاره تا آداب القضا، صوم و حج را با افتادگی در ابتدا و انتهای نسخه دربر دارد؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ مصحح؛ کاغذ: فرنگی نخودی، جلد: گالینگور سرخ، 287گ، 23 سطر (9/5×14/5)، اندازه: 15/5×22/5سم [ف: 17 - 444]